အခ်ိန္


အရြယ္

++++
အသက္ ၂၀-တုုန္းက 

အိမ္မွာေနတာနဲ႔ ခရီးသြားတာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္ 

ခဏေလးနဲ႔ အကြ်မ္းတ၀င္ ျဖစ္သြားတယ္။
အသက္ ၃၀-မွာ

ေန႔တာနဲ႔ ညတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ႏွစ္ညပဲ အိပ္ေရးပ်က္ပ်က္ 

ဘာမွမျဖစ္သလိုုပဲ။
အသက္ ၄၀-ေရာက္ေတာ့ 

ဘြဲ႔ရတာနဲ႔ ဘြဲ႔မရတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ေက်ာင္းမၿပီးလိုုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ 

၀င္ေငြပိုုေကာင္းေနသလုုိပဲ။
အသက္ ၅၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွတာနဲ႔ ရုုပ္ဆိုုးတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ 

ဘယ္ေလာက္ေခ်ာခဲ့လွခဲ့ 

အခုု ပါးရည္ေတြ စတြန႔္ေနပါၿပီ။
အသက္ ၆၀-ေရာက္ေတာ့ 

ရာထူးႀကီးတာနဲ႔ ရာထူးငယ္တာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ပင္စင္စားၿပီးရင္ အားလံုုးဟာ 

အရပ္သားျပန္ျဖစ္သြားတာပါပဲ။
အသက္ ၇၀-ေရာက္ေတာ့ 

အိမ္ႀကီးတာနဲ႔ အိမ္ေသးတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

အရိုုးအဆစ္ကိုုက္ေတာ့ 

ဘယ္ႏွစ္ထပ္အိမ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ 

သိပ္မတက္ဆင္းခ်င္ေတာ့ပါ။
အသက္ ၈၀-ေရာက္ေတာ့ 

ခ်မ္းသာတာနဲ႔ ဆင္းရဲတာ 

သိပ္မကြာေတာ့ပါ။

ဘယ္ေလာက္ပဲသံုုးသံုုး 

ပိုုက္ဆံသိပ္မသံုုးတတ္ေတာ့ဘူးေလ။
အသက္ ၉၀-ေရာက္ေတာ့ 

ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမ သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ဘယ္သူမွ အဲဒီအရြယ္မွာ 

ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုု 

စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူး။
အသက္ ၁၀၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွဲေနတာနဲ႔ ရပ္ေနတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ထရပ္ေနရင္လည္း 

သိပ္မသြားေတာ့ဘူးေလ။
ဘ၀ဆိုုတာဒါပါပဲ၊

ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ 

သိေအာင္႐ႈပါ။

လံုုးလံုုးနားလည္သြားရင္ 

ဘ၀ကိုု ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ေနတတ္သြားပါၿပီ။
Credit: Thant Gyi Thantgyi  

( unicode version )

အရွယ်

++++
အသက် ၂၀-တုုန်းက 

အိမ်မှာနေတာနဲ့ ခရီးသွားတာ 

သိပ်မကွာလှပါ။

ဘယ်နေရာ ရောက်ရောက် 

ခဏလေးနဲ့ အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်သွားတယ်။
အသက် ၃၀-မှာ

နေ့တာနဲ့ ညတာ သိပ်မကွာလှပါ။

ဘယ်နှစ်ညပဲ အိပ်ရေးပျက်ပျက် 

ဘာမှမဖြစ်သလိုုပဲ။
အသက် ၄၀-ရောက်တော့ 

ဘွဲ့ရတာနဲ့ ဘွဲ့မရတာ သိပ်မကွာလှပါ။

ကျောင်းမပြီးလိုုက်တဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ 

၀င်ငွေပိုုကောင်းနေသလုုိပဲ။
အသက် ၅၀-ရောက်တော့ 

လှတာနဲ့ ရုုပ်ဆိုုးတာ သိပ်မကွာလှပါ။

ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ 

ဘယ်လောက်ချောခဲ့လှခဲ့ 

အခုု ပါးရည်တွေ စတွန့်နေပါပြီ။
အသက် ၆၀-ရောက်တော့ 

ရာထူးကြီးတာနဲ့ ရာထူးငယ်တာ 

သိပ်မကွာလှပါ။

ပင်စင်စားပြီးရင် အားလုုံးဟာ 

အရပ်သားပြန်ဖြစ်သွားတာပါပဲ။
အသက် ရ၀-ရောက်တော့ 

အိမ်ကြီးတာနဲ့ အိမ်သေးတာ 

သိပ်မကွာလှတော့ပါ။

အရိုုးအဆစ်ကိုုက်တော့ 

ဘယ်နှစ်ထပ်အိမ်ပဲဖြစ်ဖြစ် 

သိပ်မတက်ဆင်းချင်တော့ပါ။
အသက် ၈၀-ရောက်တော့ 

ချမ်းသာတာနဲ့ ဆင်းရဲတာ 

သိပ်မကွာတော့ပါ။

ဘယ်လောက်ပဲသုုံးသုုံး 

ပိုုက်ဆံသိပ်မသုုံးတတ်တော့ဘူးလေ။
အသက် ၉၀-ရောက်တော့ 

ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမ သိပ်မကွာလှတော့ပါ။

ဘယ်သူမှ အဲဒီအရွယ်မှာ 

ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုု 

စိတ်မဝင်စားတော့ပါဘူး။
အသက် ၁၀၀-ရောက်တော့ 

လှဲနေတာနဲ့ ရပ်နေတာ 

သိပ်မကွာလှတော့ပါ။

ထရပ်နေရင်လည်း 

သိပ်မသွားတော့ဘူးလေ။
ဘဝဆိုုတာဒါပါပဲ၊

မြင်အောင်ကြည့်ပါ။ 

သိအောင်ရှုပါ။

လုုံးလုုံးနားလည်သွားရင် 

ဘဝကိုု ပျော်ရွှင်အောင် နေတတ်သွားပါပြီ။
Credit: Thant Gyi Thantgyi  

အရြယ္

++++
အသက္ ၂၀-တုုန္းက 

အိမ္မွာေနတာနဲ႔ ခရီးသြားတာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္ 

ခဏေလးနဲ႔ အကြ်မ္းတ၀င္ ျဖစ္သြားတယ္။
အသက္ ၃၀-မွာ

ေန႔တာနဲ႔ ညတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ႏွစ္ညပဲ အိပ္ေရးပ်က္ပ်က္ 

ဘာမွမျဖစ္သလိုုပဲ။
အသက္ ၄၀-ေရာက္ေတာ့ 

ဘြဲ႔ရတာနဲ႔ ဘြဲ႔မရတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ေက်ာင္းမၿပီးလိုုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ 

၀င္ေငြပိုုေကာင္းေနသလုုိပဲ။
အသက္ ၅၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွတာနဲ႔ ရုုပ္ဆိုုးတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ 

ဘယ္ေလာက္ေခ်ာခဲ့လွခဲ့ 

အခုု ပါးရည္ေတြ စတြန႔္ေနပါၿပီ။
အသက္ ၆၀-ေရာက္ေတာ့ 

ရာထူးႀကီးတာနဲ႔ ရာထူးငယ္တာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ပင္စင္စားၿပီးရင္ အားလံုုးဟာ 

အရပ္သားျပန္ျဖစ္သြားတာပါပဲ။
အသက္ ၇၀-ေရာက္ေတာ့ 

အိမ္ႀကီးတာနဲ႔ အိမ္ေသးတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

အရိုုးအဆစ္ကိုုက္ေတာ့ 

ဘယ္ႏွစ္ထပ္အိမ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ 

သိပ္မတက္ဆင္းခ်င္ေတာ့ပါ။
အသက္ ၈၀-ေရာက္ေတာ့ 

ခ်မ္းသာတာနဲ႔ ဆင္းရဲတာ 

သိပ္မကြာေတာ့ပါ။

ဘယ္ေလာက္ပဲသံုုးသံုုး 

ပိုုက္ဆံသိပ္မသံုုးတတ္ေတာ့ဘူးေလ။
အသက္ ၉၀-ေရာက္ေတာ့ 

ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမ သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ဘယ္သူမွ အဲဒီအရြယ္မွာ 

ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုု 

စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူး။
အသက္ ၁၀၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွဲေနတာနဲ႔ ရပ္ေနတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ထရပ္ေနရင္လည္း 

သိပ္မသြားေတာ့ဘူးေလ။
ဘ၀ဆိုုတာဒါပါပဲ၊

ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ 

သိေအာင္႐ႈပါ။

လံုုးလံုုးနားလည္သြားရင္ 

ဘ၀ကိုု ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ေနတတ္သြားပါၿပီ။
Credit: Thant Gyi Thantgyi  

အရြယ္

++++
အသက္ ၂၀-တုုန္းက 

အိမ္မွာေနတာနဲ႔ ခရီးသြားတာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္ 

ခဏေလးနဲ႔ အကြ်မ္းတ၀င္ ျဖစ္သြားတယ္။
အသက္ ၃၀-မွာ

ေန႔တာနဲ႔ ညတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ႏွစ္ညပဲ အိပ္ေရးပ်က္ပ်က္ 

ဘာမွမျဖစ္သလိုုပဲ။
အသက္ ၄၀-ေရာက္ေတာ့ 

ဘြဲ႔ရတာနဲ႔ ဘြဲ႔မရတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ေက်ာင္းမၿပီးလိုုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ 

၀င္ေငြပိုုေကာင္းေနသလုုိပဲ။
အသက္ ၅၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွတာနဲ႔ ရုုပ္ဆိုုးတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ 

ဘယ္ေလာက္ေခ်ာခဲ့လွခဲ့ 

အခုု ပါးရည္ေတြ စတြန႔္ေနပါၿပီ။
အသက္ ၆၀-ေရာက္ေတာ့ 

ရာထူးႀကီးတာနဲ႔ ရာထူးငယ္တာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ပင္စင္စားၿပီးရင္ အားလံုုးဟာ 

အရပ္သားျပန္ျဖစ္သြားတာပါပဲ။
အသက္ ၇၀-ေရာက္ေတာ့ 

အိမ္ႀကီးတာနဲ႔ အိမ္ေသးတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

အရိုုးအဆစ္ကိုုက္ေတာ့ 

ဘယ္ႏွစ္ထပ္အိမ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ 

သိပ္မတက္ဆင္းခ်င္ေတာ့ပါ။
အသက္ ၈၀-ေရာက္ေတာ့ 

ခ်မ္းသာတာနဲ႔ ဆင္းရဲတာ 

သိပ္မကြာေတာ့ပါ။

ဘယ္ေလာက္ပဲသံုုးသံုုး 

ပိုုက္ဆံသိပ္မသံုုးတတ္ေတာ့ဘူးေလ။
အသက္ ၉၀-ေရာက္ေတာ့ 

ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမ သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ဘယ္သူမွ အဲဒီအရြယ္မွာ 

ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုု 

စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူး။
အသက္ ၁၀၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွဲေနတာနဲ႔ ရပ္ေနတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ထရပ္ေနရင္လည္း 

သိပ္မသြားေတာ့ဘူးေလ။
ဘ၀ဆိုုတာဒါပါပဲ၊

ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ 

သိေအာင္႐ႈပါ။

လံုုးလံုုးနားလည္သြားရင္ 

ဘ၀ကိုု ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ေနတတ္သြားပါၿပီ။
Credit: Thant Gyi Thantgyi  

အရြယ္

++++
အသက္ ၂၀-တုုန္းက 

အိမ္မွာေနတာနဲ႔ ခရီးသြားတာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္ 

ခဏေလးနဲ႔ အကြ်မ္းတ၀င္ ျဖစ္သြားတယ္။
အသက္ ၃၀-မွာ

ေန႔တာနဲ႔ ညတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ဘယ္ႏွစ္ညပဲ အိပ္ေရးပ်က္ပ်က္ 

ဘာမွမျဖစ္သလိုုပဲ။
အသက္ ၄၀-ေရာက္ေတာ့ 

ဘြဲ႔ရတာနဲ႔ ဘြဲ႔မရတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ေက်ာင္းမၿပီးလိုုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ 

၀င္ေငြပိုုေကာင္းေနသလုုိပဲ။
အသက္ ၅၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွတာနဲ႔ ရုုပ္ဆိုုးတာ သိပ္မကြာလွပါ။

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ 

ဘယ္ေလာက္ေခ်ာခဲ့လွခဲ့ 

အခုု ပါးရည္ေတြ စတြန႔္ေနပါၿပီ။
အသက္ ၆၀-ေရာက္ေတာ့ 

ရာထူးႀကီးတာနဲ႔ ရာထူးငယ္တာ 

သိပ္မကြာလွပါ။

ပင္စင္စားၿပီးရင္ အားလံုုးဟာ 

အရပ္သားျပန္ျဖစ္သြားတာပါပဲ။
အသက္ ၇၀-ေရာက္ေတာ့ 

အိမ္ႀကီးတာနဲ႔ အိမ္ေသးတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

အရိုုးအဆစ္ကိုုက္ေတာ့ 

ဘယ္ႏွစ္ထပ္အိမ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ 

သိပ္မတက္ဆင္းခ်င္ေတာ့ပါ။
အသက္ ၈၀-ေရာက္ေတာ့ 

ခ်မ္းသာတာနဲ႔ ဆင္းရဲတာ 

သိပ္မကြာေတာ့ပါ။

ဘယ္ေလာက္ပဲသံုုးသံုုး 

ပိုုက္ဆံသိပ္မသံုုးတတ္ေတာ့ဘူးေလ။
အသက္ ၉၀-ေရာက္ေတာ့ 

ေယာက္်ားနဲ႔ မိန္းမ သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ဘယ္သူမွ အဲဒီအရြယ္မွာ 

ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုု 

စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူး။
အသက္ ၁၀၀-ေရာက္ေတာ့ 

လွဲေနတာနဲ႔ ရပ္ေနတာ 

သိပ္မကြာလွေတာ့ပါ။

ထရပ္ေနရင္လည္း 

သိပ္မသြားေတာ့ဘူးေလ။
ဘ၀ဆိုုတာဒါပါပဲ၊

ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ 

သိေအာင္႐ႈပါ။

လံုုးလံုုးနားလည္သြားရင္ 

ဘ၀ကိုု ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ေနတတ္သြားပါၿပီ။
Credit: Thant Gyi Thantgyi  

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *